Extreem Effectief Veranderen

Je kunt hier lezen over onze rebelse kijk op veranderen op allerlei gebieden.

Rijp en groen door elkaar. Zoals het hoort op een blog.

Leuk als je reageert op berichten of ze deelt met je netwerk!
Inspireer mij! Lees meer over Senanto

Analyseer de werkdruk met je team [deel 1]

Werkdruk. Dat gevoel van druk-druk-druk-druk, nog even dit, nog even dat. Collega’s die ondertussen binnenkomen en je dingen vragen. Rennen van overleg naar overleg, standaard een paar minuten te laat. Met een bonkend hart, alles ad hoc, niets helemaal af. Geen tijd voor structurele oplossingen. Rond rennen in eindeloze cirkeltjes. Hoe kom je daar ooit uit?

Hoewel werkdruk een individuele ervaring is, lijden hele teams, organisaties en zelfs beroepsgroepen, zoals docenten, aan een structureel hoge werkdruk. In dit tweedelige artikel beschrijf ik een methode waarmee je de werkdruk in je team of organisatie kunt onderzoeken. Je maakt daarmee de cirkeltjes waar jullie in rond rennen inzichtelijk. Dat is belangrijk, want als je de cirkels kent, dan kun je er iets aan doen. Lees verder

Een goede manager is een luie manager

In een ver verleden ben ik systeembeheerder geweest. Mijn motto was toen: een goede systeembeheerder is een luie systeembeheerder. Waarom? Omdat je als luie beheerder nooit meer dan één keer een probleem wilt oplossen. Je gaat dan zo snel mogelijk opzoek naar een oplossing die voor de lange termijn werkt. Er waren ook beheerders die niet lui genoeg waren. Die hadden het druk en werkten elke dag keihard aan dezelfde problemen. Niet zo leuk voor de mensen die last hadden van de storingen en ook niet echt voor henzelf. Voor managers geldt hetzelfde: een goede manager is een luie manager…  Lees verder

Shit, ze hebben een willetje

‘Ik ben twee, dus ik zeg nee!’, een uitspraak die jonge ouders maar al te goed herkennen. Voor mij is het al weer een tijdje geleden, maar ik herinner het me nog goed. Tjonge, wat kan een kind van twee eigenwijs en koppig zijn. Het zou me niet verbazen als menig manager of directeur in opperste frustratie tegen zijn of haar tweejarige vlees en bloed heeft geroepen: ‘Hou op! Je lijkt Van Bokhoven wel!’ Waarop de andere ouder van het kind verbaasd kijkt en vraagt: ‘Van Bokhoven? Wie is dat nou weer?’, en de leidinggevende beschaamd moet erkennen dat het één van zijn of haar medewerkers is.

Lees verder

Het Nieuwe Leven

Een beetje een zweverige titel heeft dit stukje, maar dat zit zo. Afgelopen week vond ik een krabbeltje van mezelf terug, een brainwave van anderhalf jaar geleden. Ik heb er toen verder niks mee gedaan, maar het blijkt nog steeds actueel en bruikbaar. Misschien zelfs actueler dan ooit. Ik schreef het volgende: Lees verder

Vier bouwstenen voor creativiteit en samenwerken

De afgelopen periode heb ik een aantal workshops gegeven over creativiteit en samenwerking. Dat is erg leuk om te doen en ook belangrijk. Want ik zie dat in organisaties veel creativiteit en energie verloren gaat. We lijken het haast normaal te vinden dat samenwerking moeizaam verloopt en als het een keer makkelijk gaat, dan vinden we dat uniek. Creativiteit vinden we iets van kinderen en kunstenaars met woeste kapsels, maar de gemiddelde volwassene is het in de loop van de tijd kwijt geraakt. Ik geloof daar niets van.

Ik geloof dat iedereen creatief kan zijn en onze norm voor samenwerken moet wat mij betreft zijn dat het altijd energie oplevert. Ik heb de deelnemers aan de workshops dit laten ervaren door ze aan het werk te zetten met oefeningen uit het improvisatie-toneel. Waarschijnlijk ken je improvisatie-toneel wel van TV, bijvoorbeeld De Lama’s of De Vloer Op. Wat blijkt: na een korte briefing en intensieve warming-up, zijn volwassen mensen in staat om samen fantastische, komische, spannende, volledig geïmproviseerde toneelstukjes op te voeren. Binnen een uur liepen de tranen van het lachen bij het publiek over de wangen of zaten ze doodstil, met samengeknepen billen te kijken. Wat een verschil met hoe het er in veel organisaties aan toe gaat. Volwassen mensen kunnen dus prima creatief zijn en energiek samenwerken. Maar hoe?

Lees verder

Steve Jobs, Alfred Nobel en jij

Vandaag werd bekend dat Steve Jobs is overleden. Jobs was een man die enorme impact heeft gehad op de wereld waarin we nu leven. Hij leefde het motto “Think different” van zijn bedrijf. Of was het anders om? Heeft hij zijn motto tot dat van Apple gemaakt? Ik denk het. Jobs heeft ooit gezegd:

“Your time is limited, so don’t waste it living someone else’s life.

Don’t be trapped by dogma – which is living with the results of other people’s thinking.

Don’t let the noise of other’s opinions drown out your own inner voice.

And most important, have the courage to follow your heart and intuition.

They somehow already know what you truly want to become.

Everything else is secondary.”

Think different kwam uit zijn hart, zijn intuïtie. Hij heeft het lef gehad zijn hart te volgen en is in staat geweest om daarmee miljoenen mensen te inspireren. Hij heeft Apple groot gemaakt omdat hij anders durfde te denken, anders durfde te doen. En daarom zullen veel mensen hem nooit vergeten. Hij was een bijzonder mens… Lees verder

Wat je van een lopende robot kunt leren

Eén van de lastigste onderwerpen in de robotica is het laten lopen van een robot. Jarenlang is geprobeerd een robot te laten lopen door alle bewegingen van de benen exact uit te rekenen. Er werd een video-opname van een lopende mens gemaakt en alle afzonderlijke beeldjes vormden een voorbeeld voor de robot. Hoe meer rekenkracht je de computer van de robot geeft, hoe vloeiender hij gaat lopen. Maar op één of andere manier bleef het er onnatuurlijk en houterig uit zien. Bovendien verbruikten deze robots veel meer energie dan mensen en konden ze moeilijk uit de voeten met verschillende ondergronden en obstakels. Blijkbaar is het in kleine stapjes opknippen van de gewenste beweging niet de oplossing om een robot vloeiend te laten lopen.

Er kwam pas echt vooruitgang met lopende robots, toen het idee van in stukjes hakken en totale beheersing werd losgelaten. En daar kunnen we in management- en veranderland wat van leren… Lees verder

In drie stappen van je maandagmorgengevoel af

In zijn boek ‘Het maandagmorgengevoel – een troostboek voor werkenden’ gaat Joep Schrijvers er vanuit dat het maandagmorgengevoel onontkoombaar is. Als professional in onze organisaties kun je niet jezelf zijn, je moet je hartstochten en oerdriften aan de kant zetten en je conformeren aan regels en procedures. Maandagochtend sta je op, de vrijheid die je in het weekend hebt gevoeld nog in je lijf. Je hijst je in je pak, strekt je stropdas flink stevig aan zodat hij lekker knelt. En dan op weg naar de zure koppen koffie, nutteloze vergaderingen en zeurende klanten en collega’s. Het is nou eenmaal niet anders, wen er maar aan. Het enige dat je volgens Schrijvers kunt doen is troost zoeken. Dat kan natuurlijk, maar ik denk dat een maandagmorgengevoel niet nodig is. Ook als je er regelmatig last van hebt, kun je er af komen. Je moet alleen drie stappen zetten… Lees verder

Over hokjes, een gedroogde pruim en verbinding

Vorige week viel bij mij een kwartje. Veel organisaties hebben min of meer dezelfde uitdaging, zitten in een vergelijkbare positie. Ze praten er misschien in andere woorden over, maar de strekking is de volgende: we hebben last van eilandjes en een hokjesgeest. Binnen teams gaat het meestal wel goed, maar tussen de teams en afdelingen loopt het stroperig. Het lijkt wel alsof de verbinding verbroken is. Iedereen is druk met zichzelf. Een standaard oplossing voor dit probleem is bijvoorbeeld om te grijpen naar proces management, een organisatiebreed kwaliteitssyteem of een nieuwe organisatiestructuur. De rationele aanpak om de aansluiting te maken tussen teams en processtappen. Soms helpt dat, maar meestal niet. De oorzaak ligt namelijk dieper en de oplossing is veel minder rationeel. Lees verder

Waarom zeepkistsessies onzin zijn en wat wel werkt [deel 2]

In deel 1 beschreef ik hoe zeepkistsessies vaak verlopen. Ze worden min of meer verplicht gesteld en de boodschap is voor veel mensen niet interessant of zelfs onbegrijpelijk. Bovendien, ook als ze het begrijpen wil dat nog niet zeggen dat ze het een goed idee vinden en hun gedrag aanpassen. Het positieve effect van dit soort formele zeepkistsessies is vaak nihil. Een onbedoeld effect is vaak groter: mensen verzetten zich tegen de aangekondigde verandering.

In de jaren negentig is er onderzoek gedaan naar de meest effectieve manieren om mensen te beïnvloeden. Uit dit onderzoek komt naar voren dat de invloedstactieken die in een zeepkistsessie worden gebruikt, weinig actieve betrokkenheid en steun opleveren. De cijfers: rationeel overtuigen levert 23% betrokkenheid, legitimeren 0% en druk uitoefenen 3%. Dat is vaak minder dan wat gehoopt en verwacht wordt van een zeepkistsessie. Daar tegenover staan indrukwekkende cijfers van het percentage mensen dat weerstand gaat vertonen: van rationeel overtuigen is dat 47%, legitimeren 44% en druk uitoefenen levert bij 57% weerstand op. Dat kan anders. Lees verder

Koffie?

Wij houden van pittige koffie en van pittige uitdagingen. Dus laten we eens koffie drinken als u denkt dat u een onoplosbaar probleem hebt.