13 juli 2011 Gabe

Over hokjes, een gedroogde pruim en verbinding

Vorige week viel bij mij een kwartje. Veel organisaties hebben min of meer dezelfde uitdaging, zitten in een vergelijkbare positie. Ze praten er misschien in andere woorden over, maar de strekking is de volgende: we hebben last van eilandjes en een hokjesgeest. Binnen teams gaat het meestal wel goed, maar tussen de teams en afdelingen loopt het stroperig. Het lijkt wel alsof de verbinding verbroken is. Iedereen is druk met zichzelf. Een standaard oplossing voor dit probleem is bijvoorbeeld om te grijpen naar proces management, een organisatiebreed kwaliteitssyteem of een nieuwe organisatiestructuur. De rationele aanpak om de aansluiting te maken tussen teams en processtappen. Soms helpt dat, maar meestal niet. De oorzaak ligt namelijk dieper en de oplossing is veel minder rationeel.

Het gebrek aan verbinding komt doordat organisaties hun kern, hun bestaansreden, hun ‘ziel’ kwijt zijn. Veel organisaties hebben hun missie bij elkaar gejokt of vertellen een halve waarheid, omdat de hele waarheid niet aansluit bij de rest van de corporate website. Op z’n best lijkt de missie een soort verlanglijstje te zijn: als de omstandigheden optimaal zouden zijn, dan zouden we dit graag willen zijn… En hoewel we de missie op intellectueel niveau begrijpen, wordt niemand er echt warm van. Klanten niet, medewerkers niet en managers ook niet. In plaats van een stralende bron van energie die alles in de organisatie voortstuwt, geeft de missie de energie van een gedroogde pruim.

En hoe anders is het ooit begonnen. Ooit heeft iemand gedacht: wat zou het toch gaaf zijn als puntje-puntje-puntje (vul maar in). Hij of zij voelde het branden van binnen, dit moet ik gaan doen! Mensen om de geïnspireerde ondernemer heen riepen: ‘denk nou eens na’ en ‘dat kan toch niet’. Maar de ondernemer dacht niet, die voelde. En ging irrationeel af op zijn intuïtie. Vanuit het dringende gevoel wat Maarten Luther beschreef: ‘Hier sta ik, ik kan niet anders’. Niks geen gedroogde pruim, maar bruisende energie!

Die bruisende energie is er ooit in elke profit en non-profit organisatie geweest. Want stel je eens voor dat je een bedrijf begint met de energie en uitstraling van een gedroogde pruim. Hoeveel klanten zou je dan krijgen? Hoeveel mensen zouden voor je willen werken? Het lukt je dan echt niet om verbinding te maken en je bedrijf van de grond te krijgen.

Als jij de hokjes en eilandjes herkent en je wilt er iets aan doen, als jij de verbinding wilt herstellen, dan zul je van de gedroogde pruim af moeten. Mensen moeten weer voelen dat ze aan iets te geks werken! Hoe je dat voor elkaar krijgt? Door eerst zelf te voelen dat je aan iets te geks werkt! Jij moet zelf bepalen wat er op de puntjes staat, tegen jezelf zeggen: ‘Wat zou het toch gaaf zijn als puntje-puntje-puntje…’ En als jij het gevoel hebt: ‘dit moet ik doen, ik kan niet anders’, ga het dan doen. Wees niet bang om de twinkeling in je ogen te laten zien als je je idee deelt. Laat zien dat je met iets te geks bezig bent. Verbind mensen met elkaar via jouw bruisende idee. Dan gaan ze elkaar vanzelf meer opzoeken, de hokjes verdwijnen, de verbinding ontstaat. Intuïtief.

Getagd: ,

Reacties (5)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Koffie?

Wij houden van pittige koffie en van pittige uitdagingen. Dus laten we eens koffie drinken als u denkt dat u een onoplosbaar probleem hebt.